تبلیغات
دستهای آسمانی - دستور جلسات لژیون پنجم
 
دستهای آسمانی
اعتیاد را ترک نکنیم درمان کنیم. { کنگره 60 }
درباره وبلاگ


این وبلاگ مربوط به یکی از لژیون های کنگره 60 نمایندگی عمان سامانی شهرکرد میباشد. کنگره 60 تشکیلات تحقیقاتی مستقلی است که هدف اصلی آن شناخت انسان و مواد مخدر و ارائه راهکار به مصرف کننده و خانواده هایشان برای رهایی از اعتیاد میباشد. لذا در این مجموعه واحدهای آموزشی به نام لژیون وجود دارند که در این راستا فعالیت میکنند. این وبلاگ نیز در مورد فعالیتش در این زمینه توسط اعضاء خود اطلاع رسانی میکند.به امید اینکه حاصلی داشته باشد.

مدیر وبلاگ : فرزاد سقایی دهکردی
نظرسنجی
بازدید کننده عزیز لطفا نظر خود را راجع به این وبلاگ مطرح نمایید.





جمعه 5 آبان 1396 :: نویسنده : مسافر داریوش
جلسه ی یازدهم از دور دهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره 60 به استادی مسافر فرزاد و دبیری مسافر محمد رسول در تاریخ 96/8/2 روز سه شنبه با دستور جلسه ی سی دی *آداب معاشرت* آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

کنگره یک ساختار است. تشکیلات تحقیقاتی مستقل.  ما در اینجا درمان اعتیاد می کنیم و آن هم زمان می برد.  حدود ده تا یازده ماه این درمان به طول می انجامد.  راهنماها آموزش می‌دهند و مرزبانان اداره کننده جلسات میباشند.  نامه دارو  نوشته می‌شود و دارو گرفته می شود.  تنها N.G.O در دنیا می باشد که روش درمان در آن منحصر به فرد است؛ چون شامل سه ضلع جسم و روان و جهان بینی است.  این امر مستند است چون مهندس با دانشمندان در زمینه اعتیاد در تماس است.

جاهای دیگر بیشتر در پی recovery هستند؛ یعنی کاری کنند که چند وقتی پاک بمانند ولی از درمان خبری نیست. در روش DST، اول جسم درمان می شود و بعد از قطع مصرف recovery صورت می‌گیرد. با ورزش، خدمت در کنگره و چیزهای دیگر این کار صورت می گیرد.

کسانی که درست سفر می کنند و درمان می شوند دیگر درمان برای شان همیشگی است.   جسم یک مصرف کننده، یا باید از بیرون به آن مواد رسانده شود یا کاری صورت گیرد که خود جسم تولید کند.  اگر تولید کند دیگر دچار وسوسه نمی‌شود.  کسی وسوسه می شود که از بیرون قطع مواد شده و خود بدن هم تولید نمی کند.

حال این اتفاق بزرگ نیاز به بستر دارد.  بستر هم بیرونی و هم درونی می‌باشد. بستر درونی این است که ما خواسته درمان را در درونمان به وجود می‌آوریم.  جاهایی که میرفتیم دیگر نمی رویم و با کسانی که معاشرت داشتیم دیگر نداریم و کار هایی که در زمان اعتیاد انجام می‌دادیم را دیگر انجام نمی‌دهیم.

بستر بیرونی، همین محیط و فضایی است که در آن شرکت می کنیم. خیلی از افراد ازخودگذشتگی کردند و این مکان را فراهم کردند و متحمل سختی‌های زیادی شدند. این مکان قبلاً به این صورت مرتب و منظم و با امکانات زیاد نبود. برای اینکه این مکان به شکل فعلی در آید خیلی زحمت های فراوانی کشیده شد.برای حفظ این بستر نیاز به کمک داریم. اینجا یک N.G.O مستقل است و از هیچ ارگان خاصی کمک دریافت نمی کند و خودمان اینجا را اداره می‌کنیم و همه از کمک های داوطلبانه خود اعضای کنگره می باشد.

هفته آینده، هفته گلریزان است. در قدیم برای پهلوانانی که دچار مشکلی می‌شدند این عمل صورت می‌گرفت. حال چرا این کار صورت می‌گیرد. کنگره متعلق به هیچ فرد خاصی نیست بلکه متعلق به تک تک افراد است هیچ کسی نمی‌تواند تضمین کنند که هیچ یک از بستگانش در آینده معتاد  نمی شود. نمی توان اینطور فکر کرد که ما که درمان شدیم، پس دیگر خودمان را کنار بکشیم و بی تفاوت باشیم.

ما در کنگره راه و روش درست زندگی کردن را می آموزیم. اینجا یک سیستمی است که روزی دوباره گذرما به آن می‌افتد. باید قدرشناس آنچه داریم باشیم. اگر گذر ما نمی‌افتد، شاید عزیزان ما با این جا سر و کار پیدا کنند. ما در زندگی موقعی حسرت می خوریم که قدر چیزهایی که داشته‌ایم را ندانسته ایم.هر چیزی را که  قدر دان آن نباشیم را از ما خواهند گرفت و آن موقع شروع به حسرت خوردن می کنیم ودچار ای کاشها میشویم.این مکان اگر مورد حمایت قرار نگیرد روزی رو به زوال می رود.

کسانی هستند که می‌خواهند باورهای ما را بشکنند و ما را دچارشبهه و شک کنند.اگر ما پیگیری کنیم، حساب شعبه را دقیقاً و به طور بسیار شفاف در اختیار ما میگذارند. این کمک‌ها ومبالغی که جمع میشود در جیب هیچ فرد خاصی نخواهد رفت و فقط صرف خود کنگره و اعضای آن می شود.

هر چیزی از کنگره تا وقتی آن برپاست متعلق به کنگره است و اگر روزی کنگره دیگر وجود نداشت همه دارائی های آن وقف عام خواهد شد و این گفته بر اساس سند معتبر است. همه تلاش‌ها و کمک ها به این منظور صورت گرفته است که ما مکانی از خودمان داشته باشیم و دیگر کسی به ما گیر ندهد که مثلاً تو می توانی بیایی تو نمی توانی و ماشین هایتان را نمی توانید  پارک کنید و غیره.

قرار نیست در هفته گلریزان کسی که محتاج است و توان حمایت مالی را ندارد خودش را تحت فشار قرار دهد و هرکس در توان خود کمک خواهد کرد و مقابل آن فیش دریافت خواهد کرد.پس آنچه در توانمان است را اعلام می‌کنیم و حتماً آنرا پرداخت می کنیم. این کمک مالی که ما میکنیم از دستمان  نرفته است و برکتی در زندگی ما خواهد بود چون هیچ حرکتی به والایی این نیست که بتوانی انسانی را از مرگ حتمی نجات بدهی.پس خداوند هم این حرکت مثبت از طرف ما را نادیده نخواهد گرفت و بازتاب آن در زندگی ما برخواهد گشت.

سخنان استاد در مورد سی دی آداب  معاشرت:

ما مسائلی را که بیشتر در کنگره با آن روبرو هستیم را در اینجا شرح می دهیم.همیشه در سلام کردن پیش قدم باشید و فرد مقابلتان، چه مرتبه ای داشته باشد نباید مهم باشد. سلام نشانه ادب و مسلک و مرام انسان است.پنج پیامبر هستند که از آنها شریعت و دین بزرگ به جا مانده است که آخرین آنها پیامبر اسلام است.انسانی که بعد از ۲۴۰۰ سال ۲ میلیارد هواخواه دارد، حتماً چیزی داشته است. در این جایگاه پیامبر به بچه ۷ ساله سلام می کرده است.

پس باید پیامبر را سرلوحه خود قرار داد و برای سلام کردن پیش قدم شد. نباید فکر کرد که اگر ما زودتر سلام کنیم به جایگاه و شخصیتمان آسیب می رسد. این افکار همان جهل انسان است و باعث بدبختی انسان می شود.

در کنگره احترام به پیشکسوت بسیار واجب است. کسی که یک روز از ما زودتر رها شده است برای ما حکم پیشکسوت دارد. وقتی ما به کسی سلام می کنیم یعنی من با تو در صلح هستم و هیچ مشکلی با تو ندارم. سفر اولی باید به کسی که از خودش جلوتر است احترام بگذارد.سفر دومی نیز باید به مرزبان و دیده بان و ایجنت و راهنماها که از او جلوتر هستند احترام بگذارد.باید از پیشوند آقا برای خطاب دیگران استفاده کنیم.

کسی که وارد مکانی می شود سلام کردن بر او واجب است. عین بی ادبی است که کسی وارد می‌شود و از دیگران انتظار سلام کردن را دارد. به هیچ عنوان راهنمایان را با اسم کوچک خطاب نمی کنیم.شالی که به گردن راهنمایان است حکم یک جایگاه را دارد.کسی که بدگویی راهنمای کسی را نزد او می کند دارد جایگاه راهنمایان را خراب میکند. پس جایگاه‌ها باید به خاطر خودمان و درمان ما و آیندگان مان حفظ شود.

کسی که مقدار زیادی مواد مصرف می کند ولی آداب معاشرت را رعایت می کند برای من ارزشمند تر از کسی است که چندین سال عضو کنگره است ولی آداب معاشرت درستی ندارد.سفر اولی که بی سر و صدا و ساکت در کنگره شرکت می‌کند و بی آزار است ارزش بیشتری نسبت به سفر دومی که دارد جو سازی می کند و باور شکنی می کند، دارد.

تلفن زدن به راهنما ممنوع است. جاهایی راهنمایان با رهجویان در تماس تلفنی هستند که رهجویان سقوط آزاد هستند و حالشان بد است و هر لحظه ممکن است برگشت داشته باشند.در اینجا ما دارو تجویز می کنیم و دیگر به صورت ۲۴ ساعته نیاز به راهنما نداریم. راهنمایان وقت زیادی برای جوابگویی به سوالات رهجویان در خارج از محیط کنگره ندارند و فقط در مواقع ضروری می توان تماس گرفت آن هم در وقت مناسب که مزاحم راهنمایان نشویم.

نباید نسبت به شرکت همسفران در کنگره سخت گیری کنیم و متعصب باشیم. آنها هم به مراتب در دوران اعتیاد ما ضربه خورده اند و مستحق رهایی و حال خوش هستند.در برخورد با خانم ها باید از ضمایر جمع استفاده کنیم و آنها را با کلمه تو مورد خطاب قرار ندهیم. 

مسئله دیگر اینکه اگر دندان‌های تان مشکل دارند حتماً اقدام کنید چون اگر عفونت کنند بسیار در روند سفر تاثیر منفی می گذارد و یک حالت خماری دایمی پیش می آید. در پناه حق موفق باشید.

جلسه راس ساعت 8:15 دقیقه به پایان رسید.

تعداد مشارکت کنندگان، 6 نفر.

نویسنده،  مسافر داریوش





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 6 آبان 1396 11:26 ب.ظ
خداقوت داریوش عزیز. موفق باشید.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کدهای جاوا اسکریپت